Diyelim ki… Bu işin kitabını yazsanız yaşanmaz, yaşansa yazılmaz türden bir haftayı daha geride bıraktık. Erasmus projesi kapsamında geçen bu bir hafta, ofis dosyalarından fırlayıp gerçek hayatın tam kalbine düşmek gibiydi. Ve inanın, hiçbir rapor, burada yaşadığımız enerjiyi anlatmaya yetmez.

Böyle anlamlı bir projeyi hayata geçiren başta Yenilikçi Sürdürülebilir Kalkınma Derneği'ne yürekten teşekkürlerimi sunmak istiyorum. Onların özverili çalışmaları ve vizyonu olmasaydı, bu farklı kültürleri buluşturan, bu kadar öğretici ve bir o kadar da eğlenceli köprüyü kuramazdık.

Evet, planlar, programlar, eğitim modülleri vardı. Katılımcılara siber güvenlikle ilgili bir eğitim de verdik. Ama asıl hikaye, o derslikten çıktığımız anda başladı. Biz gençlik çalışanları için en değerli şey, "resmi" olanla "gayriresmi" olanın birbirine karıştığı o anlardır. Bu projede de tam olarak bu oldu.

Gençlik merkezindeki etkinliklerde onları izlemek... Takımların, dil engelini aşmak için el-kol hareketleriyle anlaşmaya çalışması, birbirlerine güvenerek yaptıkları güven egzersizleri. İşte o anlar, "güvenlik" kavramının en saf halini bize yeniden öğretiyor. Ekran başındaki güvenlik önlemlerinden çok daha temel bir şey bu: Birbirine güvenen insanların yarattığı o dayanışma ruhu.

Sonra kültür gecesi geldi. Masalar dolusu yemek yoktu belki, ama o küçük salonda bir dünya vardı. Her ülke kendi kültüründen bir parçayı getirmişti; bir şarkı, bir dans, bir hikaye, geleneksel bir oyun... O gece, zenginliğin yemek çeşidinde değil, paylaşılan hikayelerin çeşitliliğinde olduğunu hep birlikte gördük.

Bu bir hafta boyunca onlarla sadece bir "organizatör" veya "eğitmen" değil, aynı zamanda bir "ağabey" olduğumu hissettim. Bana sordukları kişisel sorular, samimi sohbetlerimiz, birlikte güldüğümüz anlar... İşte bütün proje dosyalarını ve lojistik planlamaları anlamlı kılan asıl şey bu samimi bağlardır.

Proje bitti. Katılım sertifikalarını dağıttık, vedalaştık. Ama bu bir son değil, yeni başlangıçların sözü aslında. Yenilikçi Sürdürülebilir Kalkınma Derneği’nde aktif bir gençlik çalışanı olarak, siber güvenlik ve gençlik alanında ortaya çıkabilecek her türlü ihtiyaç ve talebe katkı sunmak için her zaman hazır olduğumu ifade etmek isterim. Ayrıca, bu satırları okuyan ve bu deneyimin bir parçası olan tüm gençleri de seslenmek istiyorum: Bu enerjiniz ve merakınızla, derneğin önümüzdeki dönemde düzenleyeceği diğer çalışmaların da en kıymetli parçası olun. Sizlersiz olmuyor!

Şimdi ofise dönüp raporları yazacağım. Ama içimde, ofis duvarlarına sığmayacak kadar büyük bir mutluluk ve gurur var. Çünkü biliyorum ki, bu gençler sadece siber güvenlikle ilgili birkaç teknik bilgi öğrenmekle kalmadı; aynı zamanda farklı kültürlerden insanlarla nasıl bağ kurulacağını, birbirine nasıl güvenileceğini ve birlikte nasıl güzel şeyler üretileceğini de deneyimlediler.